Początki dworca

By | 22 listopada 2015

Budynek Dworca Głównego zbudowany został jako Dworzec Kolei Górnośląskiej w latach 1855 a 1857. Zastąpił w ten sposób Dworzec Górnośląski, który zbudowany był 15 lat wcześniej.
Projektantem budynku dworca był Wilhelm Grapow, który był architektem królewskim Kolei Górnośląskich. Wówczas dworzec znajdował się na skraju w południowej części miasta. Nie było jeszcze żadnych zabudowań wokoło.
Pierwotna hala peronowa była ulokowana w miejscu, gdzie obecnie znajduje hall główny. Przylegała ona do budynku, który został zbudowany w stylu pseudohistorycznym. Istniejące do obecnych czasów podwyższenie w hallu głównym, które obecnie wykorzystywane jest jako wewnętrzny taras poczekalni i jadłodajni, jest pozostałością po peronie, który swego czasu był jedynym na tym dworcu.
Hall ma długość 200 metrów. Jest on nakryty dachem, który częściowo jest przeszkolony. Hell wraz z budynkiem dworca stanowił on wówczas największy obiekt Europy tego typu. Ekspedycje bagażu, telefon i telegraf można było znaleźć przy bocznych wejściach. Na terenie budynku głównego umiejscowiona była restauracja, poczekalnie I, II i III klasy oraz ta, przeznaczona dla ważnych osobistości. Ta ostatnia posiadała nawet swój korytarz prowadzący na peron. Od strony frontowej na zewnątrz budynku stworzony był plac, ogród. Aktualnie znaleźć tam można postój taksówek, plac manewrowy autobusów i parking. Jedyną pozostałością tego wystroju jest fontanna, a także kilka klombów i parę drzew.
Nieopodal dworca znajdował się cmentarz żydowski, który bokami styczny był do obecnych ulic Gwarnej i Piłsudskiego. Obecnie można tam pograć w tenisa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *