Historia Warszawy Wschodniej

przez | 22 listopada 2015

Budowa Dworca Wschodniego było ściśle powiązane z budową Kolei Warszawsko – Terespolskiej. W jej ramach oddano do użytku Dworzec Terespolski w 1866 roku. Nazywano go również Dworcem Brzeskim. Znajdował się on w połowie drogi pomiędzy obecnym dworcem a ulicą Targową. Jest to jeden z tych nielicznych dworców warszawskich, który uniknął zniszczenia w 1915 roku, gdy wycofywało się wojsko rosyjskie.
W 1919 roku rozpoczęła się przebudowa Warszawskiego Węzła Kolejowego, a co za tym idzie, przebudowano dworzec na czołowo-przelotowy. W roku 1933 stał się on elementem warszawskiej linii średnicowej.
Z początkiem II wojny światowej, dworzec był niejednokrotnie bombardowany. Pomocy rannym i ewakuującym się osobom udzielały harcerki i uczennice szkół znajdujących się w Warszawie. Część z nich została zamordowana podczas ataku bombowego 5 wrześnie 1939 roku. Ku ich pamięci ustawiony został głaz, który znajduje się naprzeciwko wejścia od strony Kijowskiej.
W 1944 roku gmach dworca został bardzo poważnie zniszczony. Po zakończeniu wojny jego funkcje zostały rozdzielone pomiędzy pomniejsze prowizoryczne dworce, których zespół nazywany był poważnie na wyrost Dworcem Wschodnim.