Budynek stacji

By | 22 listopada 2015

Podczas całkowitej przebudowy dzielnicy Praga, która miała miejsce po zakończeniu II wojny światowej, przebudowie i modernizacji został poddany układ torowy stacji Warszawa Wschodnia. W ramach niej, w 1969 roku oddano do użytku całkowicie nowy budynek dworca, który został oddalony od pierwotnego o około 200 metrów w kierunku wschodnim. Było to związane z zamiarem poprowadzenia Alei Tysiąclecia w tym rejonie Warszawy. Miała ona stanowić element obwodnicy śródmiejskiej Warszawy.
Budynek został zaprojektowany przez Arseniusza Romanowicza. Gmach otrzymał formę dwubryłową, z wejściem głównym oraz z zespołem handlowo-usługowym, które znalazły się od strony północnej układu torowego. Od strony południowej stworzony został mniejszy termin, którego zadaniem było przyjmowanie oraz wyprawianie linii podmiejskich.
Na dworcu znajduje się siedem peronów, zbudowanych w typie wyspowym, ponumerowanych od strony budynku głównego, znajdującego się przy ulicy Kijowskiej. Ruch dalekobieżny obsługiwany jest na peronach o numer 1 do 4. Perony szósty oraz siódmy obsługują ruch pociągów podmiejskich. Peron piąty jest peronem uniwersalnym. Część peronów jest zadaszona. Wszystkie połączone są trzema przejściami podziemnymi.
`

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *